Archive for 05/08/15
Η απόσταση
Η απόσταση είναι περίεργο πράγμα.
Κάποιοι άνθρωποι είναι δίπλα μας και ταυτόχρονα κόσμους μακριά και άλλους τους κουβαλάμε μέσα μας ακόμα κι αν μας χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα.
Ότι είσαι εδώ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι είσαι και δίπλα μου, και για να είσαι δίπλα μου δεν είναι απαραίτητο να είσαι πάντα εδώ.
Για διαφόρους λόγους πολλές φορές οι δρόμοι των ανθρώπων χωρίζουν. Στην αρχή είναι δύσκολο να χάνεις κάποιον που αγαπάς, κάποιον που για χρόνια ήταν δίπλα σου μέρα νύχτα, κάποιον που σε έκανε να χαμογελάς, να θυμώνεις, να ξεχνάς,να θυμάσαι, να ζεις τα όμορφα και τα άσχημα.
Όταν έλεγα πως είσαι αδερφή μου, δεν υπερέβαλα, όμως τώρα όλα μοιάζουν τόσο μακρινά, και μένουν μόνο κάτι ξεχασμένες φωτογραφίες να θυμίζουν πως ότι ζήσαμε ήταν αληθινό, αλλά ξέρεις πάντα θα σε κουβαλάω μέσα μου. Θα κουβαλάω τον άνθρωπο που γνώρισα ΤΟΤΕ γιατί το τώρα μου φαίνεται κάπως απόμακρο, κάπως μηχανικό, το ξέρω και το καταλαβαίνω από τον τρόπο που γράφεις από τον τρόπο που μιλάς...
Νέο ξεκίνημα ζωής το λένε....
Και όλες οι υποσχέσεις που δώσαμε πριν φύγεις ήταν από φόβο για κάτι καινούριο, φόβος για την αλλαγή, και το αβέβαιο.
Βέβαια η δική σου θέση είναι χειρότερη γύρισες τη σελίδα σου και ξεκίνησες να γράφεις μια καινούρια αναγκάστηκες να τα πετάξεις ΟΛΑ και να γράψεις από την αρχή.
Ο πρόλογος είναι συνήθως το πιο δύσκολο μέρος λένε, μετά μπαίνεις στο κλίμα και συνεχίζεις ..
Από την άλλη είμαστε κι εμείς που μείναμε πίσω να γράφουμε και να σβήνουμε ξανά και ξανά την ίδια σελίδα και το νιώθω πλέον πως δεν σε ενδιαφέρει, μπορεί να μου λες τα δικά σου και να σου λέω και εγώ τα δικά μου, να με ακούς να σε ακούω αλλά δεν με καταλαβαίνεις δε σε καταλαβαίνω πλέον και αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν να αλλάζουν τόσο πολύ οι άνθρωποι. Πως είναι δυνατόν μια σχέση ουσίας να μένει ξαφνικά μετέωρη..
Μάλλον ξεχάσαμε να κρατήσουμε αντίγραφο, της δικής μας σελίδας.
Tag :
Σκεψεις,