Archive for 01/31/16
Μακριά από το επιδόρπιο
Μακριά από το επιδόρπιοοοο
Έχετε συναντήσει ποτέ άνθρωπο να μοιράζεται οτιδήποτε και αν έχει είτε αυτό είναι η μια τσίχλα να την κόψει στη μέση, το φαγητό μισό-μισό, ένα ποτήρι χυμό κτλ..
Σίγουρα θα έχετε συναντήσει και άνθρωπο που ναι μεν θα μοιραστεί αυτό που έχει αλλά μην του πείτε να μοιραστεί το επιδόρπιο μαζί σας, παθαίνει πως να το πω ένα μικρό είδος εμφράγματος, να χάνει το φως του, όλα γυρίζουν γύρω του και ξαφνικά τέζα.
Είναι αυτοί οι άνθρωποι που είναι τόσο γλυκοί και καλοί που το να τους πάρεις το επιδόρπιο είναι λες και χάνεις ένα κομμάτι καλοσύνης χαχαχαχ...
Αφιερωμένο στο Παπάκι το οποίο δεν ζει χωρίς σοκολάτα και εμείς δεν ζουμε χωρίς το παπάκι
Σκέψεις Μοναχικού Μυαλού
Ανάμνηση σαν όνειρο αληθινό
Νταμιέν ξύπνααα!
Άκουσε μια αχνή φωνή μέσα του. Η φωνή αυτή ήταν του μικρού του αδερφού τον οποίο είχε να δει από τότε που ήταν μωρό. Ήταν δύσκολες οι καταστάσεις κι έτσι δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τον μικρό του αδερφό.
Όμως η ανάμνηση που είχε ο νταμιέν για εκείνον ήταν μεγάλη και δυνατή.
Η ανάμνηση να τον παίρνει αγκαλιά, να τον ταιζει, να παίζουν και τέλος να κοιμούνται μαζί είναι κάτι το οποίο τον στοιχειώνει μέχρι και σήμερα.
Τώρα τα χρόνια απλά πέρασαν η ανάγκη να τον ξαναδεί όμως είναι βαθιά χαραγμένη στο στήθος του, όπως και η ελπίδα πως κάποια στιγμή ίσως τον αγκαλιάσει και νιώσει την αγάπη του να ξεχειλίζει από μέσα του.
Ίσως κάποια στιγμή για μια φορά η ζωή να του φερθεί με γενναιοδωρία και καταφέρει να υπάρχει στη ζωή του έστω και σαν καλός φίλος.
Ο φίλος που πάντα θα ήθελε να έχει κάθε στιγμή στο πλευρό του.
Τώρα πια η φωνή του είχε χαθεί από το μυαλό του και συνέχισε να ονειρεύεται αυτό το όνειρό την ανάμνηση την αληθινή...
Tag :
Σκεψεις,
Σκέψεις Μοναχικού Μυαλού.
Σχολικές Νοσταλγικές Στιγμές
Βλέποντας τις στιγμές να μιλούν στο μυαλό του, κάποιες άσχημες και άλλες όμορφες και νοσταλγικές μαζί οι οποίες είναι βαθιά χαραγμένες μέσα του σε κάθε του ανάσα και κάθε βήμα του.
Νοσταλγικές είναι οι στιγμές που έζησε ανέμελα κάνοντας πράγματα που δεν θα τα έκανε σε καμία περίπτωση στην βαρετή καθημερινότητά του. Όμως όμορφες στιγμές θεωρούσε και τις στιγμές στο σχολείο, μπορεί να βαριόταν αφάνταστα να ξυπνήσει το πρωί αλλά όταν θυμάται τις στιγμές πάντα ένα ρίγος θα το έχει.
Το να κάνεις κοπάνες σε μαθήματα που δεν πολυγουστάρεις, οι καυγάδες μέσα στην τάξη, το να σε βγάζει ο καθηγητής έξω από την τάξη να περάσεις μια βόλτα από το γραφείο και να λες μα που είναι αυτό το γραφείο.
Το να βρίσκεσαι στο διάδρομο του παλιού σου σχολείου και να ζωηρεύουν οι στιγμές, τα χρώματα, και απλά εκείνες οι μέρες και στιγμές που πέρασες εκεί πέρα.
Οι σχολικές στιγμές είναι αναμφίβολα οι καλύτερες στιγμές της ζωής και εξέλιξης σου, είναι η περίοδος που διαμορφώνεται ο χαρακτήρας σου, είναι ένα σημαντικό κομμάτι σου, το ότι ήσουν ατίθασος στα σχολικά χρόνια δεν σημαίνει απαραίτητα πως έτσι θα είσαι και ως ενήλικας.
Τίποτα μην το θεωρείς δεδομένο.
Μην βιαστείς να μεγαλώσεις ζήσε αυτό που έχεις τώρα είναι το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί, και μετά από χρόνια που ξέρεις ίσως και τα δικά σου παιδιά να βρίσκονται στον ίδιο του σχολείου που ήσουν και εσύ πριν μερικά χρόνια σκέψου απλά τις όμορφες εκείνες στιγμές και σίγουρα ένα δάκρυ χαράς και νοσταλγίας θα ξεπηδήσει απο μέσα σου.
Tag :
Σκεψεις,