Archive for 01/16/17
Τελικά τι ακριβώς είμαι?
Όμως μεγάλωσα πια ψάχνω να βρω ποιος ακριβώς είμαι.
Είναι φορές που είμαι τίποτα, υπάρχουν όμως και φορές που είμαι τα πάντα.
Είμαι ένα παραμύθι δίχως τέλος που ψάχνει να βρει το χαρούμενο φινάλε του, είμαι ένας χαρακτήρας που πορεύεται μόνος του, γιατί έτσι είναι καλύτερα, προσπαθεί να κρύψει καλά τις αδυναμίες του στον όποιον περαστικό, γυρνώντας όμως σπίτι του κλείνεται κάτω από το πάπλωμα και κλαίει.
Είναι φόρες που δεν θέλω να έχει ήλιο θέλω να βρέχει ασταμάτητα γιατί απλά έτσι μου αρέσει. Είμαι ένας ζωγράφος ζωγραφίζω τη μέρα μου με τα συναισθήματα μου, με τις ιστορίες μου και άλλες πάλι θέλω να φωτιστούν τα πάντα να βγω από το καβούκι μου από την κρυψώνα μου και να πετάξω ελεύθερα και ασταμάτητα δίχως να με νοιάζει τι αφήνω πίσω.
Είναι φορές που μου λείπουν τα πάντα, το χάδι της μητέρας που σου λέει είμαι εδώ για σένα ότι κι αν συμβεί, το γέλιο του πατέρα που παίζει με τα παιδιά του και μέσα από τα μάτια του βλέπω τι σκέφτεται, μου λείπουν οι αγκαλιές και τα σ αγαπώ, η αθώα παιδικότητα, αλλά υπάρχουν και οι φορές δεν θα ήθελα τίποτα από όλα αυτά διότι δεν μπορείς να έχεις τα πάντα σε αυτόν τον κόσμο, πρέπει να αφήσεις και κάτι να χαθεί στην άβυσσο, δεν είναι δίκαιο όμως να μην κρατάμε και κάτι για να μας θυμίζει από που είμαστε, ποιοι είμαστε, ποιοι θα γίνουμε και ποιοι οφείλουμε στον εαυτό μας να γίνουμε.
Τελικά δεν έχω καταλήξει τι είμαι.
Ίσως να μην είμαι τίποτα , μα ίσως και να είμαι τα πάντα....