Archive for 09/04/15
Σκέψεις μοναχικού μυαλού.....
"pretend you're happy
pretend you're fine"
Ένα δάκρυ κύλησε από τα μάγουλα του μόλις άκουσε ένα κομμάτι το "my immortal" και τον έκανε να θυμηθεί μπαμ-μπαμ τόσα πράγματα που για λίγο καιρό είχε αφήσει στην άκρη ήθελε να κλάψει το είχε ανάγκη για να μπορεί να ηρεμήσει λίγο μέσα του
Ήταν φορές που θα ήθελε να μην πονάει τόσο πολύ αλλά είναι τόσα εκείνα που τον κάνουν να πονά
Υπήρχαν στιγμές που ήθελε να δώσει ένα τέλος σε αυτόν τον πόνο που ένιωθε τόσο πολύ καιρό, ήθελε να τελειώσουν όλα, αλλά και πάλι σκεφτόταν τι νόημα θα είχε να το κάνει αυτό επειδή αυτό που σκεφτόταν ήταν μια ταινία που είχε δει και του έμειναν εικόνες χαραγμένες στο μυαλό του. Η ταινία λεγόταν θα σε βρω στον παράδεισο ήταν η πιο κατάλληλη ταινία για να παρομοιάσει τον παράδεισο και την κόλαση το πως θα έπρεπε να είναι και έτσι ήταν ένα κάτι για αυτόν να πιστέψει σε κάτι πέρα από το υπάρχει θεός και λοιπά
Στιγμές ακόμα και τώρα οι σκέψεις οι ερινύες τον κυνηγούν αργά μέσα στη νύχτα και τον κάνουν να θυμάται και την πιο οδυνηρή στιγμή που θα ήθελε να ξεχάσει υπενθυμίζοντας του πως και με τον τόσο μεγάλο πόνο, έχεις τη δυνατότητα να ζήσεις, το να μην αισθάνεσαι τίποτα είναι σαν να είσαι ζωντανός νεκρός.
Το να προσποιείται πως είναι χαρούμενος και καλά δεν θα οδηγούσε σε τίποτα απλά θα κορόιδευε τους άλλους αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Αποφάσισε λοιπόν να πάρει το χρόνο του και να αποσυρθεί για ένα χρονικό διάστημα από τα πάντα τη σχολή του, τη δουλειά του, τους φίλους όσοι δηλαδή του είχαν μείνει και την καθημερινότητα του και έμεινε μέσα στο διαμέρισμα για αρκετό καιρό τόσο που ο ήλιος δεν άγγιξε καν την λευκή του επιδερμίδα.
Μέχρι να βγει έξω έκανε ουσιαστικά 5 μήνες και αυτό όχι επειδή είχε τη διάθεση να το κάνει είχε όμως φίλους που του έλεγαν να βγει έστω και μέχρι το super market.
Σιγά σιγά η διάθεση του άρχιζε να αλλάζει από τη downίλα που είχε άρχισε να βλέπει αλλιώς την κάθε μέρα μπορεί να κοιμόταν 5-6 το πρωί και να σηκωνόταν μετά το μεσημέρι όμως είχε άλλη διάθεση ούτε καλή αλλά ούτε χάλια οπότε σιγά σιγά θα έφτιαχνε προς το καλύτερο...
'Ηλπιζε...........
Το να προσποιείται πως είναι χαρούμενος και καλά δεν θα οδηγούσε σε τίποτα απλά θα κορόιδευε τους άλλους αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.
Αποφάσισε λοιπόν να πάρει το χρόνο του και να αποσυρθεί για ένα χρονικό διάστημα από τα πάντα τη σχολή του, τη δουλειά του, τους φίλους όσοι δηλαδή του είχαν μείνει και την καθημερινότητα του και έμεινε μέσα στο διαμέρισμα για αρκετό καιρό τόσο που ο ήλιος δεν άγγιξε καν την λευκή του επιδερμίδα.
Μέχρι να βγει έξω έκανε ουσιαστικά 5 μήνες και αυτό όχι επειδή είχε τη διάθεση να το κάνει είχε όμως φίλους που του έλεγαν να βγει έστω και μέχρι το super market.
Σιγά σιγά η διάθεση του άρχιζε να αλλάζει από τη downίλα που είχε άρχισε να βλέπει αλλιώς την κάθε μέρα μπορεί να κοιμόταν 5-6 το πρωί και να σηκωνόταν μετά το μεσημέρι όμως είχε άλλη διάθεση ούτε καλή αλλά ούτε χάλια οπότε σιγά σιγά θα έφτιαχνε προς το καλύτερο...
'Ηλπιζε...........
Tag :
Σκεψεις,