Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου 2015
Είναι τέλη Σεπτέμβρη και ο καιρός δείχνει όλο και πιο φθινοπωρινος με τις βροχές τις τελευταίες μερες.
Ένα βράδυ έτυχε πάλι να βρέχει και ο Κάρλο ήταν σπίτι του μαζί με ένα αγαπημένο πρόσωπο το οποίο κοιμόταν.
Μην φανταστείς καποιον σύντροφο αλλά κάτι καλυτερο.
Εκείνος που τον τελευταίο καιρό τον ύπνο τον κάνει μόνο το πρωι καθόταν στο σαλόνι ακούγοντας μουσική από το όμορφο vintage πικ απ που του είχε κάνει δώρο ο πατέρας του κάποια χριστούγεννα παραδόξως δούλευε μια χαρά και το καλό ήταν πως είχε υποδοχή και για usb καθώς όλη του η μουσική συλλογή ήταν σε διάφορα τέτοια μαραφετια. Επέλεξε κάτι χαλαρο και παλιο και πρωτάκουστο για τους αλλους.
Καθώς άκουγε και τη μουσική και τη βροχη άναψε μερικά τσιγαρακια είχε έτοιμο και τον ελληνικό του κρύο καθώς τα κρύα ροφήματα τα προτιμουσε από τα ζεστά. Ε..εντάξει όχι και από την ζέστη σοκολάτα..
Είχε βολευτει στον καναπέ όταν του ήρθε η ιδέα να πάρει το ποδήλατο από το μπαλκόνι αλλά δεν μπορούσε να απομακρυνθεί ιδιαίτερα διότι το πρόσωπο που κοιμόταν στο δωμάτιο δεν μπορούσε να μείνει μόνο του και έτσι το ξεχασε.
Σκεφτόταν να προσπαθήσει να κοιμηθεί γιατί την επόμενη μέρα είχε να πάει σε έναν αγώνα volley μιας φίλης που του ειχε πει να πάει και δεν μπορούσε να αρνηθεί ήταν μια καλή ευκαιρία να βγει λίγο από το σπίτι και να κάνει κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμενα.
Τα συνηθισμενα του όμως για άλλους είναι υπέροχα πως να μην ήταν άλλωστε
Αρχικά δεν είναι σαν τα αλλά άτομα που δίνουν σημασία στα κλαμπ και σε αυτο το ειδος καλοπερασης. Για αυτόν το να περάσει καλά είναι να έχεις φίλους σπίτι για μια ολόκληρη μέρα με ταινία φαγητό παιχνίδια και burbon πάνω απ ολα.
Τα πρωινά του άρεσε να ξυπνάει νωρίς για να χαζεψει την ανατολή του ήλιου με ένα τσάι ζεστό στο χέρι μετά να ασχοληθεί με το τι ειχε να κάνει, να διαβάσει κάποιο βιβλίο που του κέντρισε το ενδιαφερον, να σχεδιάσει κάτι στο μπλοκ σχεδιάσεων με παρά πολλά φύλλα χαρτί 100+ δώρο από την ξαδέρφη του στο Λονδίνο , να δει καμία ταινια, να τραβήξει φωτογραφίες με την φωτογραφική του συνήθως θα εβαζε κάτι black white κάποια ανοιχτο φίλτρο στις φωτογραφίες ή ακόμα και vintage το οποίο λάτρευε από παιδι
Μετά θα πήγαινε βόλτα να πάρει υλικά για το τι ήθελε να φτιάξει για το μεσημερι, θα τα άφηνε σπίτι και καπάκι θα έπαιρνε το ποδήλατο για να παρέχει εθελοντική εργασία σε παιδιά είτε μικρά είτε με ειδικές αναγκες.
Αργότερα το μεσημερι θα επέστρεφε σπίτι και θα ξεκουραζόταν.
Μετά από καμία ώρα θα ετοίμαζε φαγητό όπως κάποια καρμποναρα και θα έπαιρνε φιλους για να φάνε μαζί θα έβλεπαν ταινία θα παίζανε και αργά το βράδυ θα πινανε το burbon και θα καπνιζανε χωρίς να υπάρχει αυριο.
Το να ζεις τη μέρα ήταν σημαντικό ρητό για εκείνον όμως τώρα έχει χάσει αυτό το ρητό γιατί έχασε τη ζωηραδα του 23χρονου την απλότητα του γέροντα και το γελιο του παιδιου.
Το τελευταίο τσιγάρο μαζί με το τραγούδι της ερήμου ήταν το τελευταίο πράγμα που τον εκαναν να δακρυσει για το πως είχε καταντήσει.
Εγυρε το σώμα του και απλά άφησε τη μουσική να τον κοιμησει με οποιονδήποτε τροπο μπορούσε.
Το αυριο δεν ήξερε αν ήθελε να έρθει και αν ερχόταν δεν είχε το κουράγιο να το κάνει πιο όμορφο όσο έπρεπε να είναι.
Μην φανταστείς καποιον σύντροφο αλλά κάτι καλυτερο.
Εκείνος που τον τελευταίο καιρό τον ύπνο τον κάνει μόνο το πρωι καθόταν στο σαλόνι ακούγοντας μουσική από το όμορφο vintage πικ απ που του είχε κάνει δώρο ο πατέρας του κάποια χριστούγεννα παραδόξως δούλευε μια χαρά και το καλό ήταν πως είχε υποδοχή και για usb καθώς όλη του η μουσική συλλογή ήταν σε διάφορα τέτοια μαραφετια. Επέλεξε κάτι χαλαρο και παλιο και πρωτάκουστο για τους αλλους.
Καθώς άκουγε και τη μουσική και τη βροχη άναψε μερικά τσιγαρακια είχε έτοιμο και τον ελληνικό του κρύο καθώς τα κρύα ροφήματα τα προτιμουσε από τα ζεστά. Ε..εντάξει όχι και από την ζέστη σοκολάτα..
Είχε βολευτει στον καναπέ όταν του ήρθε η ιδέα να πάρει το ποδήλατο από το μπαλκόνι αλλά δεν μπορούσε να απομακρυνθεί ιδιαίτερα διότι το πρόσωπο που κοιμόταν στο δωμάτιο δεν μπορούσε να μείνει μόνο του και έτσι το ξεχασε.
Σκεφτόταν να προσπαθήσει να κοιμηθεί γιατί την επόμενη μέρα είχε να πάει σε έναν αγώνα volley μιας φίλης που του ειχε πει να πάει και δεν μπορούσε να αρνηθεί ήταν μια καλή ευκαιρία να βγει λίγο από το σπίτι και να κάνει κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμενα.
Τα συνηθισμενα του όμως για άλλους είναι υπέροχα πως να μην ήταν άλλωστε
Αρχικά δεν είναι σαν τα αλλά άτομα που δίνουν σημασία στα κλαμπ και σε αυτο το ειδος καλοπερασης. Για αυτόν το να περάσει καλά είναι να έχεις φίλους σπίτι για μια ολόκληρη μέρα με ταινία φαγητό παιχνίδια και burbon πάνω απ ολα.
Τα πρωινά του άρεσε να ξυπνάει νωρίς για να χαζεψει την ανατολή του ήλιου με ένα τσάι ζεστό στο χέρι μετά να ασχοληθεί με το τι ειχε να κάνει, να διαβάσει κάποιο βιβλίο που του κέντρισε το ενδιαφερον, να σχεδιάσει κάτι στο μπλοκ σχεδιάσεων με παρά πολλά φύλλα χαρτί 100+ δώρο από την ξαδέρφη του στο Λονδίνο , να δει καμία ταινια, να τραβήξει φωτογραφίες με την φωτογραφική του συνήθως θα εβαζε κάτι black white κάποια ανοιχτο φίλτρο στις φωτογραφίες ή ακόμα και vintage το οποίο λάτρευε από παιδι
Μετά θα πήγαινε βόλτα να πάρει υλικά για το τι ήθελε να φτιάξει για το μεσημερι, θα τα άφηνε σπίτι και καπάκι θα έπαιρνε το ποδήλατο για να παρέχει εθελοντική εργασία σε παιδιά είτε μικρά είτε με ειδικές αναγκες.
Αργότερα το μεσημερι θα επέστρεφε σπίτι και θα ξεκουραζόταν.
Μετά από καμία ώρα θα ετοίμαζε φαγητό όπως κάποια καρμποναρα και θα έπαιρνε φιλους για να φάνε μαζί θα έβλεπαν ταινία θα παίζανε και αργά το βράδυ θα πινανε το burbon και θα καπνιζανε χωρίς να υπάρχει αυριο.
Το να ζεις τη μέρα ήταν σημαντικό ρητό για εκείνον όμως τώρα έχει χάσει αυτό το ρητό γιατί έχασε τη ζωηραδα του 23χρονου την απλότητα του γέροντα και το γελιο του παιδιου.
Το τελευταίο τσιγάρο μαζί με το τραγούδι της ερήμου ήταν το τελευταίο πράγμα που τον εκαναν να δακρυσει για το πως είχε καταντήσει.
Εγυρε το σώμα του και απλά άφησε τη μουσική να τον κοιμησει με οποιονδήποτε τροπο μπορούσε.
Το αυριο δεν ήξερε αν ήθελε να έρθει και αν ερχόταν δεν είχε το κουράγιο να το κάνει πιο όμορφο όσο έπρεπε να είναι.
