Δευτέρα 29 Φεβρουαρίου 2016
Πόσες φορές στη ζωή μας έχουμε πληγωθεί ?Είτε από κάποιο δυσάρεστο γεγονός στη ζωή μας, είτε από κάποιο χωρισμό
Είναι φορές που ακόμα και οι ίδιοι δεν ξέρουμε πως να διαχειριστούμε κάποια συναισθήματα που μας κατακλύζουν ύστερα από μια απόφαση χωρισμού.
Εκεί που λες ότι είναι όλα όμορφα και είσαι τόσο ευτυχισμένος σαν άνθρωπος κάτι το οποίο σπανίζει στις μέρες μας, απλά γκρεμίζονται όλα αυτά που είχες απλά φανταστεί, όλες εκείνες οι σκέψεις που έκανες εκείνη την εποχή. Όλα αυτά απλά τελείωσαν και χωρίς να ξέρεις κάποιες φορές το γιατί...
Μερικές φορές όμως δεν θες να μάθεις το γιατί, γιατί η απάντηση μπορεί να σε πληγώσει πολύ περισσότερο από μερικές απλές θεωρίες.
Το πως προχωράς μετά? Ξέρω μπορώ να φανταστώ πως είναι: Στομάχι κόμπος,πόνος στο στήθος λες και έχει μείνει σφαίρα μέσα και σε ενοχλεί , αυπνία και σκέψεις, σκέψεις και ξανά σκέψεις που τρελαίνουν το μυαλό σου.
Το κινητό συνέχεια κοντά σου μήπως και λάβεις μια απάντηση είτε στο κινητό είτε στο facebook είτε ακόμα καλύτερο να σε πάρει τηλέφωνο. Όμως τίποτα δεν θα συμβεί γιατί απλά όλα τέλειωσαν απλά δεν θες εσύ να το παραδεχτεις.
Κάποια στιγμή όμως θα πρέπει να το ξεπεράσουμε διότι η ζωή είναι μικρή πολύ μικρή για να κολλάμε σε πράγματα που έχουν τελειώσει και να δώσουμε περισσότερη αξία σε πράγματα που έχουν πραγματική αξία.
Ξέρεις κάποια στιγμή θα έρθουν καλύτερες μέρες, δεν το βλέπεις αυτή τη στιγμή γιατί πονάς και δεν δέχεσαι κάτι απλά που σε έκανε να νιώθεις ο εαυτός σου, όμορφα, δεν σε ένοιαζε τι θα πουν οι γύρω σου γιατί ήσουν αυτό που ήσουν και δεν θα άλλαζες για κανέναν , αλλά ούτε κι εκείνος ήθελε. Ήθελε να σε βλέπει όπως πραγματικά είσαι, να χαμογελάς σαν να μην υπάρχει αύριο και ξέρεις πιο είναι το θέμα σε όλο αυτό? αυτό το χαμόγελο σου το προκαλούσε ο ίδιος, για σένα ήταν σαν ένας όμορφος χειμωνιάτικος ήλιος ο οποίος ήρθε να σπάσει για λίγο την παγωνιά του Ιανουαρίου, όμως με το που τελείωσε και ο Ιανουάριος αυτές οι όμορφες " Αλκυονίδες Ημέρες" χάθηκαν όπως ήρθαν. απρόσμενα.
Ξέρεις πως θα είσαι καλά, θα βρεις κάτι να σε απασχολήσει είτε αυτό είναι οι φίλοι, είτε οι δικοί σου άνθρωποι, είτε το αγαπημένο σου ζωάκι, είτε κάτι που σου αρέσει να κάνεις όταν βαριέσαι. Δες το σαν μια περίοδο βαρεμάρας. τι θα κανεις? Όλη μέρα στο κρεβάτι βλέποντας ταινίες, να κοιμάσαι να ακούς τέρμα τη μουσική και να νιώθεις αυτά που νιώθεις. Μέτα από 1-2 βδομάδες θα περάσει η περίοδος αυτή και θα αναζητάς να κάνεις πράγματα τα οποία άφησες στο τότε.
Θα νιώθεις διαφορετικά, θα δεις πως όλα περνάνε, απλά χρειάζονται χρόνο για να γιατρευτούν οι γρανζουνιές μέσα σου. Είναι όπως ένα χτύπημα αφήνει σημάδι τον πρώτο καιρό αλλά μετά δεν μένει σημάδι εκτός και αν είναι βαθύ στα βαθιά να ξέρεις μένει σημάδι επ' αορίστου.
Ξεκίνα ξανά από κει που το άφησες ή κάνε μια δικιά σου αρχή. Τα καινούρια είναι πολύ καλύτερα. Κάνε ένα ταξιδάκι θα δεις που θα γεμίσεις με ιδέες αλλά και με εικόνες, και πάνω απ όλα ιστορίες, και το ωραίο είναι πως δεν χρειάζεται να μεταναστεύσεις. Μπορείς και εδώ στην Ελλάδα
